De Tas - deel II

Na de tas kwamen gebreide babysokjes, en na de sokjes kwamen gehaakte pannenlappen, en haar uitroep dat het nooit iets voor De Tentoonstelling werd betekende dat je voor het leven mislukt was...

Opeens moesten we op afroep een werkje voor de tentoonstelling inleveren, en ten einde raad legde ik mijn gehaakte onderzetter op de stapel. Op een klein, vierkant papiertje moest je naam erop. Juffrouw Ram stond bij de strijkplank toen ze mijn naam riep. Ik verstijfde van angst, in de loop van de tijd was ik gaan hopen dat ze mij eenvoudigweg vergat. Nooit leverde ik iets in en nooit vroeg ik iets, en ik zei ook nooit wat in de klas. Tijdens de lessen zat ik te "schijnhandwerken", aan een of ander restant in mijn tas.

Na een poosje durfde ik niet meer en verborg ik alles wat niet lukte in mijn tas. En nooit lukte iets. Bij de onderzetter is dat uitgekomen...

"Wat is dat?", hoonde ze toen ik naast haar stond. Ik zweeg en staarde naar de onderzetter. Het was een ovaal haaksel, overdekt met bundels draden. Ze greep mij in mijn nek en duwde mijn neus boven het haaksel op de plank. 'Dit - is - niet - voor - de - Ten - toon- stel - ling', schreeuwde ze nasaal terwijl ze mijn hoofd ritmisch op het haaksel duwde. Intussen keek ze triomfantelijk de klas in, de klas verkeerde in doodsangst en toen ontdekte ze mijn bolstaande tas.

Driftig plukte ze alles tevoorschijn, terwijl ze mij porde en kneep. Het babysokje dat muurvast in de knoop zat nadat ik de breipennen eruit had gehaald, de pannenlap die na vijf centimeter toeliep in een punt, het poppenrokje waarvan ik per ongeluk de onderkant had dichtgenaaid... goed beschouwd was de onderzetter mijn meesterwerk. Juffrouw Ram was verbijsterd. Zoveel tegelijk kon ze niet aan. Er viel een grote stilte. Juffrouw Ram zweeg, en de hele klas zweeg. Ik herinner mij niet dat ze mij daarna ooit nog iets vroeg. Vanaf het incident met de tas bestond ik niet meer voor juffrouw Ram. En het was een publiek geheim in de klas dat ik vier jaren lang tijdens de handwerklessen zogenaamd zat te handwerken.

Eerder verschenen in: Mens en gevoelens

terug naar homepage