Het Lübeck van de Buddenbrooks: Thomas Mann in Lübeck
'Na een uitgebreide inleiding wordt in vier hoofdstukken het Lübeck van de negentiende eeuw beschreven: de stad die model stond voor de bekende roman van Thomas Mann 'De Buddenbrooks.' De auteur legt duidelijke verbanden tussen de stad en de roman. Zo wordt de geschiedenis behandeld, maar ook locaties en reizen uit de roman en zelfs het culinaire aspect. Prettige bladspiegel met veel citaten uit 'De Buddenbrooks' en verscheidene zwart-witfoto's.(...) Leesbaar en informatief boek voor een breed lezerspubliek.'
(E. de Jager, NBD Biblion)
Thomas Mann, schrijverschap tegen de vergankelijkheid
(...)'Een biografie mag geen onverdeeld lofschrift zijn, en dat heeft den Buurman heel goed begrepen. De minder rooskleurige aspecten van Mann komen ook in dit werk naar boven. Zijn ijdelheid en het slecht verdragen van kritiek bijvoorbeeld, alsook zijn vaak kleinzielige houding, bijvoorbeeld op financieel gebied in het conflict met Heinrich maakt hem er geen nobeler mens op. Als hoofd van een groot gezin was hij heel op zichzelf gericht en alles stond in functie van het schrijven. Uit de getuigenissen van zijn kinderen blijkt hij als vader vaak ontoegankelijk te zijn geweest. Het maakt de persoon van Thomas Mann kwetsbaarder, minder onaantastbaar. Een ander, soms onderbelicht gegeven is zijn homoseksualiteit, die hij in een tijd waarin het taboe was deze te beleven, altijd heeft onderdrukt.
Het is de verwevenheid van de persoon en zijn schrijverschap met de geschiedenis waarvan hij een exponent is (het Fin de siècle, de Wereldoorlogen), die Thomas Mann tot zo'n intrigerend figuur maakt. Margreet den Buurman is er in haar biografie in geslaagd om deze verschillende facetten evenwichtig samen te voegen tot een fascinerend portret.'(...)
(Andreas Delanoye, In: goddeau.com magazine over muziek en andere, november 2010)
->->->-> lees de volledige recensie hier in goddeau.com magazine onder 'boeken', 'Thomas Mann'
'Thomas Mann, Schrijverschap tegen de vergankelijkheid is een goed leesbaar verhaal, dat leven en werken van de literator stap voor stap uit de doeken doet. Aardig zijn bovendien de vele foto's van Thomas en de familie die het werk sieren en verhelderen.'
(Marijntje Gerling, In: Nederlands Dagblad, cultuurbijlage "Gulliver")
->->->lees de volledige recensie hier
NBD/Biblion:
'Na een uitgebreide inleiding wordt in 7 hoofdstukken, elk onderverdeeld in paragrafen, het leven van Thomas Mann (1875-1955) beschreven. Nauwgezet gaat de schrijfster in op de invloed van het milieu waaruit Mann stamde, alsook op het Duitsland uit die tijd en het door Hitler noodzakelijke afscheid van Europa. Ze legt duidelijke verbanden tussen de tijdgeest en de werken van Mann ('Het Duitsland van de Buddenbrooks'). Een stamboom, uitgebreid personenregister en chronologie van Thomas Mann ronden het geheel af. Prettige bladspiegel met verschillende zwart-witfoto's.'(...)
(E. de Jager)
"Waar ik ben, is Duitsland"
'Het komt niet meer zo vaak voor dat het leven van een Duitstalige schrijver in een omvangrijke Nederlandstalige publicatie wordt beschreven. De vertaalster Margreet den Buurman heeft dat onlangs met de schrijver Thomas Mann gedaan, een schrijver die haar duidelijk nieuwsgierig heeft gemaakt naar de achtergronden van zijn schrijverschap.
De Duitse schrijver Thomas Mann (1875-1955) verlangde naar een geritualiseerd leven met geneugten van allerlei aard en vooral naar veel tijd om te schrijven. Aan dat schrijven werden alle andere menselijke bezigheden ondergeschikt gemaakt; zelfs het gezinsleven - de Manns hadden zes kinderen - moest eraan geloven. Maar de twintigste eeuw gooide roet in het eten. Na 1933 was het voorbij met de verheven status die Mann in Duitsland bezat en daarmee ook met de bewieroking van zijn persoon.
De nazi's dreven Thomas Mann in het nauw, ontnamen hem zijn Duitse staatsburgerschap vanwege zijn anti-nationaalsocialistische opvattingen en brachten hem ertoe om zijn toevlucht vanaf 1939 in de Verenigde Staten te zoeken. Uit die tijd dateert Manns beroemde uitspraak "Waar ik ben, is Duitsland", waarmee hij ongetwijfeld bedoelde dat hij de ware Duitse cultuur van de negentiende en de twintigste eeuw belichaamde.
Den Buurman laat de belangrijkste werken van Thomas Mann, van de novellen uit de bundel "Der Kleine Herr Friedemann" tot de roman over Goethe, "Lotte in Weimar", de revue passeren. De gebeurtenissen uit het leven van de schrijver krijgen echter de meeste aandacht. Daardoor fungeert het leven als bron om de werken van Thomas Mann te begrijpen. Over zijn homoseksuele gevoelens schrijft Thomas Mann onthullende dingen in zijn dagboeken.(...) Waarschijnlijk komt het doordat ik meer in de interpretatie van het werk van Thomas Mann geïnteresseerd ben dan in de gebeurtenissen uit zijn leven dat ik in Margreet den Buurmans boek hier en daar wat heb gemist.' (...)
(dr. Hans Ester, In: Reformatorisch Dagblad, november 2010)
Duitse herfst, de Rote Armee Fraktion
"Duisternis in Duitsland: de RAF in twee boeken"
"Beknopte en uitstekende inleiding..."
(Enne Koops in 'Geschiedenis beleven')
->->->lees de volledige recensie hier
"Niet alleen wordt in dit boek ingegaan op het ontstaan van de Baader-Meinhof-groep in 1969, maar ook op de sociale en psychologische aspecten die geleid hebben tot haar ontstaan. Met name haar grondleggers, Andreas Baader en Ulrike Meinhof, worden onder de loep genomen. De naam Rote Armee Fraktion of RAF werd pas aangenomen in 1971. De RAF en haar terreurcampagne moet deels gezien worden in het tijdsbeeld van het naoorlogse Duitsland en deels in de starre houding van haar leden, die elke dialoog uit de weg gingen en een revolutie zochten middels terreur.
Met citaten uit media-artikelen uit die tijd en de kennis van nu worden de mythe en romantiek van de RAF gedegen weerlegd en blijft er niets anders over dan een beeld van een groep fanatici die middels (collectieve) zelfmoord in de gevangenis in 1976 en 1977 nog trachtten de RAF alsnog te laten overwinnen. Het is moeilijk om de exacte gedachtegang en beweegredenen van de hoofdpersonen nog te reconstrueren, maar de auteur heeft een uitstekend en plausibel beeld naar voren gebracht."
(David Jaramillo Moreno - NBD/Biblion)
"(...) In de loop der jaren is veel over de door Andreas Baader, Gudrun Ennslin, Ulrike Meinhof en Horst Mahler opgerichte beweging geschreven. De vraag is daarbij steeds hoe de RAF en haar leden zo konden radicaliseren. Voortgekomen uit de studentenbeweging en het linkse activisme, ontwikkelde de groep zich steeds meer in de richting van een nietsontziend verzet tegen het kapitalisme en 'het systeem', een veelgebruikte term in links-radicale kringen van die tijd. In deze strijd was - in ieder geval in de RAF-gelederen - moord en doodslag een legitiem middel voor het bereiken van een hoger doel. Bij acties van de RAF zouden uiteindelijk tientallen mensen om het leven komen.(...)
(...) Veruit de meeste aandacht gaat bij de RAF uit naar de leiders van de eerste generatie, in het bijzonder Baader en Meinhof en in mindere mate Raspe en Ennslin. Dat gaat ook op voor Margreet den Buurman, die in Duitse herfst. De Rote Armee Fraktion een fraaie schets geeft van de opkomst en radicalisering van de beweging."(...)
(Martijn Lak, Internationale Spectator, juni 2010: Martijn Lak is als aio verbonden aan de Faculteit der Historische en Kunstwetenschappen van de Erasmus Universiteit Rotterdam)
->->->->->zie hier de volledige recensie onder boekbesprekingen/juni 2010
Mijn land van duizend heuvels, Hanna Jansen
"...Mijn land van duizend heuvels is het aangrijpende verhaal van Jeanne d'Arc Umubeyeyi over haar leven in Rwanda en de verschrikkelijke gebeurtenissen die haar in een ander werelddeel deden belanden. Het is ook een universeel verhaal over een kind dat niets van verwoesting en burgeroorlog begrijpt..."
(Onze Wereld)
"...Mijn land van duizend heuvels is het aangrijpende en hartverscheurende verhaal van een Rwandees meisje dat de meest gruwelijke dingen heeft meegemaakt. Zo werd haar broer voor haar ogen met een hooivork vermoord. Het boek is ontstaan uit gesprekken tussen de op dat moment zeventienjarige Jeanne en haar adoptiemoeder. Een indrukwekkende getuigenis..."
(NBD/Biblion)
Beroemde zelfmoorden, Friedrich Weissensteiner
"...Historicus Friedrich Weissensteiner reconstrueert met zijn vlotte pen en liefde voor detail hun passies en tormenten. Hij slaagt daar opmerkelijk goed in. Zelfs wie dacht alles over de laatste dagen van Vincent van Gogh of Adolf Hitler te weten, wordt nog af en toe verrast. De mini - biografiën zijn even tragisch als meeslepend."
(Jean - Paul Mulders)
Een vreemd iets eigenlijk: Een boek over beroemde zelfmoordenaars. In feite vraag je je af: voor welke lezers is dit nu bedoeld? Tenslotte kom je uit bij liefhebbers van geschiedenis. Het boek geeft een achttal uitgebreide levensgeschiedenissen van mensen, die allemaal zichzelf hebben gedood: Heinrich von Kleist, Kroonprins Rudolf, Vincent van Gogh, Stefan Zweig, Erwin Rommel, Adolf Hitler, Hermann Goring en Ernest Hemingway. De auteur heeft zich diepgaand bezig gehouden met het leven van deze politici en kunstenaars. Heel minutieus, bijna tot vervelens toe, worden die verschillende levens beschreven. De geïnteresseerde lezer zal ontdekken, dat er nogal wat overeenkomsten zijn: bijna allemaal liepen ze op de een of andere manier schade op in hun jeugd. Bijna allemaal waren ze hoogbegaafd. Bijna allemaal leken ze mislukt te zijn in hetgeen ze ten koste van alles wilden bereiken. De zelfgekozen dood is steeds het einde van hun geschiedenis en in de eerste plaats zijn deze verhalen interessant omdat ze historie betekenen. De psychologie heeft er uiteraard ook - maar zijdelings - mee te maken. Want, zo zegt de auteur: 'Ik ben niet plotseling psychiater geworden. Ik ben historicus gebleven.' En zo is het ook.
(T. van Oischot - Sparla - NBD/Biblion)
Hel in de Sahara, Harald Ickler ism. Susanne Längsfeld
'"Jallah, jallah, camouflage!"Begeleid door schreeuwen en vloeken: 't bekende vliegtuigalarm. Haastig werden er zelfs pannen en lepels in de holen geworpen opdat er ook geen verraderlijk schitteren van metaal vanuit het vliegtuig te zien zou zijn. Vervolgens doken we naar achteren, dit bijna mechanisch, zonder er bij na te denken.'
Dit fragment is gehaald uit de dagboeknotities van Harald Ickler, één van de 16 Europeanen die in het voorjaar van 2003 twee maanden in de Sahara van Algerije werden vastgehouden door salafisten, islamitische strijders die herbezinning op de traditionele waarden van de Islam willen veroorzaken (salaf betekent voorouders)... Harald Ickler heeft verslag gedaan van de bizarre omstandigheden tijdens de gijzeling en dat is de moeite van het lezen waard.
(Marijke de Rijk in: Onze wereld)
Tweeënvijftig dagen werd de Zweed Harald Ickler met tien andere Europese woestijntoeristen in het voorjaar van 2003 gegijzeld in het Algerijnse deel van de Sahara. Verantwoordelijk voor de gijzeling waren fundamentalistische moslims, die zich overigens heel correct tegenover hun onvrijwillige gasten gedroegen. Binnen de groep liepen de spanningen af en toe hoog op. Na hun bevrijding door het Algerijnse leger kreeg Ickler het gevoel dat zowel de gijzeling als de bevrijding afgesproken werk was tussen moslim - activisten en militairen. Vreemd, want officieel bestrijden ze elkaar op leven en dood. In Hel in de Sahara doet hij boeiend verslag van het avontuur, gebaseerd op het dagboek dat hij bijhield, en van de onwaarschijnlijke afloop.
(Kees Buijs, De Gelderlander)
Kabbala, Gerard Wehr
"...Toen het Europese jodendom zich tijdens de Verlichting meer en meer assimileerde, verdween kabbala uit het beeld. Via supersterren als Madonna is de leer nu weer superactueel. In heldere taal legt de auteur ons het gedachtegoed van kabbala uit."
(TV Gids Primo, Antwerpen)
"... De belangrijkste kabbalisten krijgen een korte biografie en een kernachtige 'dixit'uit hun werk..."
(In Druk)
Inleiding in een mystieke, joodse leer, ontstaan in de 11de eeuw. De Kabbala is een zeer complex gedachtegoed, geworteld in de gnostiek van de eerste eeuwen na Christus, en eeuwenlang gegroeid en bijgesteld. Een aftrekseltje ervan is door de popster Madonna tot hype gemaakt. Auteur schreef eerder over de antroposofie en over stromingen in het jodendom.
(Trouw)
Leven in een ogenblik, Zoë Jenny
"Hoofdpersoon van deze door zachte treurigheid gedragen roman is het zestienjarige meisje Ayse Karyaran. Op een dag krijgt Ayse van haar leraar Matteo een foto cadeau. Op de foto staat een witte bloem. Het is de koningin van de nacht die maar een paar uur bloeit voordat ze verwelkt. Ayse noteert op een leeg velletje papier wat ze bij het zien van de foto voelt: 'Leven in een ogenblik.'... Ayse is van Turkse afkomst. De plaats van handeling is niet Istanbul maar naar alle waarschijnlijkheid een stad in Zuid - Duitsland. In wezen doet het er niet toe om precies te weten in welke stad Ayse woont. Van veel meer belang is de druk die Ayses omgeving op haar uitoefent om zich op een bepaalde manier te gedragen...
Deze roman heeft me op menige plaats ontroerd...Knap is de symbolische lading die de dingen in Ayses omgeving vanuit haar optiek bezitten... Er ligt een poëtische en ook smartelijke waas over de gebeurtenissen uit deze roman. Het leven is voortdurend kwetsbaar en bedreigd. Ayse als personage en haar verlangen naar vrijheid spreken me zeer aan..."
(Hans Ester, Nederlands Dagblad)
In Oost - Berlijn gesitueerde liefde tussen een Turks meisje en een Berlijnse jongen die ooit in hetzelfde huis gewoond heeft. Het meisje Ayse komt uit een tot welstand gekomen, maar traditioneel gezin: De ouders bepalen haar toekomst. Haar broer schermt haar af tegen niet - Turken. Ayse raakt thuis geisoleerd als ze niet mag toegeven aan haar verliefdheid. Haar vriend, die tegen zijn zin af en toe met een groepje rechtse jongeren optrekt, raakt betrokken bij een vechtpartij en verwondt Ayse's broer ernstig. Samen kiezen ze voor een noodlottige vlucht naar het buitenland.
Een strak gecomponeerde korte roman met een in een hedendaagse context geplaatst Romeo en Julia-motief dat van alle tijden is. Kristalhelder neergezet in een meedogenloos demasque van een conservatieve geest. Literair knap hoe in dit ogenschijnlijk simpele liefdesverhaal de dramatische kracht van het noodlot de handeling van begin tot einde bepaalt. De schrijftster (Basel 1974) behoort tot de jonge generatie Duitse topauteurs van dit moment..."
(Biblion, J.IJbema)
"...Rauw en uit het leven gegrepen, tot het romantischer geschreven, tragische einde."
(Trouw)
Als een hedendaagse Romeo en Julia verhaalt deze derde roman van de Zwitserse schrijfster Zoë Jenny (1974) over de dramatische liefde tussen een Turks meisje, streng bewaakt door haar broer, en een jongen afkomstig uit een rechts extremistisch milieu.
(NRC)
Hitlers religie, de fatale heilsleer van het nationaal - socialisme, Michael Hesemann
Michael Hesemann verdedigt in zijn boek "Hitlers religie" de stelling dat het nationaal - socialisme niet zozeer een politieke stroming was als wel "een fatale pseudoreligie" met een heilsboodschap waarin Hitler als de nieuwe Messias de verlossing verkondigde.(...) Voor degenen die zich door het boek met zijn talloze cursief gedrukte citaten heen weten te worstelen, bevat het boek een interessante gedachtegang. Hesemann laat zien via welke wegen de religie van het nationaal - socialisme vanuit occulte stromingen in de negentiende eeuw werd ontwikkeld. Volgens de auteur "hield bijna de hele machtselite van het Derde Rijk zich intensief bezig met de esoterische leer van Richard Wagner (zoals Hitler en Goebbels) en met neo - gnostische mystiek (zoals Rosenberg en Goebbels). Sommigen verbonden zich aan esoterische geheime genoodschappen voor mannen, zoals Hess. Heinrich Himmler, die zelf een fanatieke occultist was, wilde zelfs, met de graalridders voor ogen, binnen de SS een zelfstandige ridderorde oprichten.(...)
(Reformatorisch dagblad, René Zeeman)
"De Duitse historicus en journalist Michael Hesemann(...)betoogt dat het nationaal - socialisme niet minder dan een nieuwe religie wilde zijn met een Arische heilsleer, waarin Hitler als messias figureerde. Hesemann baseert zich grotendeels op bestaande literatuur, maar heeft ook een bron aangeboord: Hitlers uitgebreide boekenkast, die aan het einde van de oorlog werd aangetroffen in Berchtesgaden, zijn buitenverblijf in de Beierse Alpen. Die bibliotheek bevatte nogal wat esoterische titels over onder meer de Rozenkruisers, een mystiek genootschap dat in de 17e eeuw aanhang genoot in vooral Duitse gebieden, over Germaanse goden en over Rudolf Steiner en zijn antroposofie. Natuurlijk ontbraken ook antisemitische geschriften niet, dikwijls geschreven door christelijke auteurs die een 'arisch christendom'voorstonden. Op basis van deze en andere titels trekt Hesemann het duistere spoor na van allerlei sekten en sektariërs die hij invloed op Hitler toeschrijft. Maar hij begaat een dikwijls gemaakte vergissing: Hitler mocht dan een uitgebreide boekenkast vol mystieke literauur hebben, het blijft de vraag of hij van al die literatuur invloed heeft ondergaan.(...) Je krijgt sterk de indruk dat de sociaaldarwinist en antisemiet Hitler die esoterische geschriften niet las om iets nieuws te ontdekken, maar om zijn toch al bestaande denkbeelden te bevestigen. Hesemann overschat met andere woorden de invloeden die op Hitler zijn uitgeoefend en vergroot die uit. Dat levert wel interessante leesstof op, maar vertekent ook het beeld."
(Nederlands Dagblad, Wim Berkelaar)
"De Duitse historicus/journalist Michael Hesemann wil het vele wetenswaardige in kaart brengen van de relatie tussen Hitler en het fenomeen religie. Uitgangspunt is Hitlers bibliotheek, vanwaar de auteur de lezer meeneemt op een lange speurtocht naar Germaans - mytische voorstellingen en genootschappen, theosofie, occultisme, horoscoopsymboliek en spiritisme. Een hele stoet (zweverige en zonderlinge) auteurs passeert de revue. Hij omschrijft de nazi - beweging als een politieke religie, compleet met Messias, heilsverwachting, erediensten, symbolen en rituelen: het nazisme als omgedraaid christendom, met de jood als duivel, en met wijdingsplaatsen zoals de SS - burcht de Wewelsburg. Ook gaat hij in op de relatie van de nazi's tot de Evangelische Kirche en de Rooms - Katholieke kerk, met wie Hitler in 1933 een concordaat sloot, maar die hij eigenlijk wilde elimineren. Dit boek is geen complete, samenhangende beschrijving van Hitlers machtsuitoefening: belangrijke episodes worden overgeslagen. Talloze lange citaten maken het boek lastig leesbaar. Maar geïnteresseerden vinden veel van hun gading."
(NBD/Biblion)
"Hoewel er veel lof was van de landelijke pers over de biografie van dictator Mao Zedong geschreven door Jung Chang en Jon Halliday, vergelijkenderwijs was er minder aandacht voor Hesemann's eerder verschenen occulte biografie van dictator Adolf Hitler. De internationaal erkende historicus en journalist laat duidelijk zien dat de dictator het nationaal-socialisme wilde vormen tot een nieuwe religie met hem als de messias. Hesemann gaat daarnaast gedetailleerd in op de privè bibliotheek met duizenden exclusieve en minder exclusieve boeken over occulte en esoterische zaken. Astrologie, hypnose, magie, noem het maar op of de dictator was ervan op de hoogte. Want ondanks het gebrek aan academische vorming was hij begiftigd met een feilloos fotografisch geheugen, zo kunnen lezers althans afleiden uit citaten van mensen die hem van dichtbij hebben meegemaakt.
Hitlers esoterische en occulte interesses zijn echter niet bij iedereen bekend. Waarvan akte het miniartikel 'Astroloog hielp M15 tegen Hitler', verschenen in het Algemeen Dagblad van woensdag 8 maart 2008. Waarin met een zekere stelligheid wordt verkondigd dat de dictator 'geen interesse had in astrologie.' Misschien moet de anonieme auteur van dit stukje eerst eens dit magnifieke boek lezen om tot een historisch juiste conclusie te komen."
(Wouter Engler, e-zine De researcher)
Skull & Bones, de geheime macht van Amerika's elite, Andreas von Rétyi
"Andreas von Rétyi draagt met zijn boek 'Skull & Bones' bij aan de vele boeken die uitgaan van een complot van een geheime organisatie. Nu eens niet een complot van de Orde van Vrijmetselaren, maar van Skull & Bones. Skull & Bones is een organisatie in de Verenigde Staten, waarvan wordt verondersteld dat ze verbonden is aan de zeer pretentieuze Yale - universiteit. Voor het lidmaatschap van dit uiterst geheime genootschap worden slechts 'Yalies' uitgenodigd. Volgens de verhalen vormen de leden een Amerikaanse schaduwregering. Zij vormen met hun invloed en met hun geheime machinaties het eigenlijke Amerikaanse machtsapparaat dat uitsluitend een kleine machtselite dient. Dat deze groepering bestaat en dat de leden bestaan uit zeer machtige mannen in de Amerikaanse samenleving, staat vast. De samenzweringstherorieën echter zijn natuurlijk nooit bewezen. Ook Andreas von Rétyi komt niet toe aan een sluitende bewijsvoering, ondanks zijn boeiend betoog. Het is blijkbaar het lot van besloten organisaties dat ze een gemakkelijk doelwit zijn voor complottheorieën. Met enkele afbeeldingen in zwart-wit en een literatuurlijst."
(NBD/Biblion, E.Mutter)
In de greep van Houdini
"De kracht van Den Buurman ligt in de beschrijving van haar personages. Die worden zo mooi neergezet dat je ze zo voor je ziet. Tijdloze zeer herkenbare menselijke interacties worden beschreven. Een boek dat je niet wilt missen!"
